Βιογραφικά
danoxristou-agapo-ton-alimo.png

Δανοχρήστου Ντόρα

Επάγγελμα: Ελεύθερη επαγγελματίας
Ηλικία: 49 ετών
Τηλέφωνο: 210 9884796 – 6947898938 – 6973202568
Email: ddanochristou@gmail.com
Facebook: Dora Danoxristou
Twitter:

Σύντομο Βιογραφικό

Ντόρα Δανοχρήστου

για τον Άλιμο που μας αξίζει

            Γεννήθηκα και μεγάλωσα στον Άλιμο, στον «Παλιό Άλιμο» και αποφοίτησα από το Θουκυδίδειο Λύκειο Αλίμου. Σπούδασα Γαλλική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και έκανα τη μεταπτυχιακή μου μελέτη στη Γλωσσολογία μελετώντας την Νέα Ελληνική, στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης, στο Παρίσι. Επέστεψα στην Ελλάδα, σταματώντας τις εκεί σπουδές μου, γιατί δεν έβλεπα, κρίνοντας με τα νεανικά μου δεδομένα, κάποια άμεσα χρηστική αξία του πτυχίου μου, όχι σαν τίτλος σπουδών, αλλά σαν επιστημονικό εργαλείο έρευνας.

Ξεκίνησα την επαγγελματική μου ζωή με στροφή 180 μοιρών στην αρχή της δεκαετίας του 1990. Διαφήμιση, marketing, επικοινωνία, πωλήσεις.

Η ενασχόλησή μου από το 2010 με το Σύλλογο Γονέων του 9ου Δημοτικού Σχολείου Αλίμου, στην περιοχή Γκρόμαν, όπου φοιτούν οι δύο κόρες μου, με έκανε να ασχοληθώ με τα κοινά. Από τις πρώτες κιόλας μέρες της εκλογής μου στο Διοικητικό Συμβούλιο ο ακομμάτιστος αλλά συλλογικός χαρακτήρας του Συλλόγου Γονέων, που δεν είναι μόνο πολιτιστικός αλλά και διεκδικητικός για καλύτερες συνθήκες διαβίωσης των παιδιών μας στο σχολείο, με γοήτευσε. Αισθανόμενη ότι μπορούσα να σχεδιάσω ομαδικά, να αποφασίσω και να υλοποιήσω νέες ιδέες, άρχισα να συνεργάζομαι και να προσπαθώ ομαδικά για το καλύτερο. Η παράλληλη ενασχόλησή μου με σεμινάρια ψυχολογίας, αλλά και η επιστημονική μου εμπειρία στο χώρο της Παιδείας, λόγω των σπουδών μου, με βοήθησαν στην κατεύθυνση αυτή. Γρήγορα κατάλαβα πως κάποια ζητήματα χρειάζονται πιο «κεντρική» αντιμετώπιση. Η πρόκληση για το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης Συλλόγων Γονέων όλου του Δήμου Αλίμου, ήταν πλέον ορατή (εκλέγομαι στο ΔΣ της Ένωσης Γονέων και είμαι Υπεύθυνη Τύπου). Ιδεολογικά με αντιπροσώπευε το ανεξάρτητο, αλλά διόλου απολίτικο προφίλ της Ένωσης που έως τότε δεν είχε αναδειχτεί από τους Συλλόγους Γονέων η σημασία του θεσμικού της ρόλου στην ουσιαστική παρέμβαση για τα θέματα Παιδείας στο Δήμο μας. Τότε ήταν που γνώρισα από κοντά τον νέο αλλά ήδη καταξιωμένο για το έργο του, Ανδρέα Κονδύλη.

Όταν αποφάσισε ο Ανδρέας Κονδύλης να κατέβει ανεξάρτητος χωρίς κομματική «ταυτότητα» στις Δημοτικές εκλογές, στάθηκα αμέσως πλάι του, γιατί είναι νέος, αλλά με εμπειρία και γνώση στα δημοτικά δρώμενα, με αρχές, όχι μόνο διαφάνειας αλλά και διοίκησης, με διαπραγματευτικές ικανότητες και βέβαια με όρεξη για δημιουργία, με ζήλο για έργο και αποτέλεσμα.

Βρισκόμαστε σε μια εποχή, όπου τα κόμματα που αντιπροσώπευαν ιδεολογικά τον κόσμο στην Ελλάδα της τελευταίας εικοσαετίας έχει παρέλθει ανεπιστρεπτεί. Και ενώ η πολιτική ιδεολογία στις βασικές γραμμές της κοινωνικής δικαιοσύνης έχει κατακτηθεί σε επίπεδο συνείδησης, στην πράξη, ο μνημονιακός παραλογισμός και η προσπάθεια να συρρικνωθεί το κράτος, με τον πανικόβλητο τρόπο της πλήρους ανευθυνότητας, έχει στραγγίξει όχι μόνο οικονομικά, αλλά και σε πολιτισμικό επίπεδο τον κόσμο. Έχει όμως οδηγήσει να δημιουργηθούν ομάδες αντίστασης, κινήσεις πολιτών, χωρίς καμία σχέση με τους κομματικούς ή κρατικούς μηχανισμούς. Η τοπική αυτοδιοίκηση με την ελάχιστη πλέον κρατική υποστήριξη, είναι ώρα να γίνει μία από αυτές τις δυνάμεις αντίστασης. Στην καθημερινότητα, η προτεραιότητα στον άνθρωπο, είναι πολιτική άποψη αλλά και στάση ζωής. Το κοινωνικό έργο προηγείται. Η μέριμνα των σχολείων, η Παιδεία των νέων είναι υποχρέωσή μας. Ο Πολιτισμός είναι αυτό που θα κάνει τη διαφορά.

Δεν φτάνει λοιπόν, να ζητήσουμε την ψήφο σας λέγοντας πως είμαστε ανεξάρτητοι, χωρίς κομματικό πατρονάρισμα. Πρέπει και να δώσουμε με ευκρίνεια, απλότητα και πραγματικά ανανεωτικό, πολλές φορές και ανατρεπτικό τρόπο, όχι μόνο το όραμα, αλλά κυρίως τον τρόπο που θα το υλοποιήσουμε, τις αρχές πάνω στις οποίες βασιζόμαστε. Και το σπουδαιότερο: Να αναδείξουμε αξίες όπως η συμμετοχικότητα, η συλλογικότητα, η κοινή προσπάθεια, η αγάπη για τον τόπο μας και να ξεπεράσουμε την αδράνεια, την αδιαφορία, την απογοήτευση πως τίποτα δεν αλλάζει.

Για έναν Άλιμο, έτσι όπως του αξίζει!